JEZIK I KNJIŽEVNOST

U Pesmarici (10 najčešće pevanih pesama u Srbiji) pored reči pesama, nalaze se i note. Koncipirana je tako da otvorite knjižicu, i s leve strane imate note (s rečima koje ih prate), a desno ceo tekst pesme, kako bi bilo preglednije. Note su tu za svakog ko želi da odsvira pesmu, bilo na ksilofonu, violini, klaviru, gitari... Pored nota i tekstova, o mnogim pesmama možete saznati kad su i pod kojim okolnostima nastale, ko su pravi autori i da li ima nekih zanimljivosti u vezi s njima. Iznenadićete se, ali za neke od pesama za koje bismo se zakleli da su narodne, u stvari su autorske.

U Pesmarici su: Bože, pravde; Vostani, Serbije; Himna Svetom Savi; Oj, Moravo; Igrale se delije; Nizamski rastanak; Marš na Drinu; Sa Kosova zora sviće; Tamo daleko.

Francuski publicista Filip Delorm autor je niza knjiga u kojima se bavi istorijom evropskih dinastija. U ovoj knjizi on govori o fenomenu i istoriji kraljeubistava, od antičkog doba do naših dana. Delorm iznosi dvanaest karakterističnih slučajeva nasilne smrti vladara - od Cezarovog ubistva, preko ubistava kraljeva Anrija IV i Čarlsa I, do smrti kralja Jugoslavije Aleksandra I Karađorđevića, ruskog cara Nikolaja II i iračkog kralja Fejsala II. “Visoko drveće privlači gromove. Krunisane glave privlače ubice. To nije zakon prirode, ali je tako”, zapisao je u preporuci za ovu knjigu francuski akademik Žak de Burbon Bise. “U ovoj lepoj knjizi Filip Delorm nam pripoveda sa darom i osećanjem za ove tragične sudbine u kojima bi ljudi antičkog doba videli strašnu umešanost Fatuma.”Kuriozitet srpskog izdanja Delormovih Kraljeubistava jeste da je predgovor za njega napisao prestolonaslednik Aleksandar II Karađorđević.

Damir Avdić, a.k.a Diplomatz, a.k.a. Bosanski Psiho, nakon dva romana, nekoliko albuma sa sarajevskom punk-rock skupinom Rupa u zidu te tri samostalne ploče, javlja se i prvim stihovnim uknjiženjem. Upravo s potonjih, pojačan nekolicinom neobjavljenih pjesama, preuzet je materijal koji čini “Kuda sestro”; ona, pojačana pogovorom Faruka Šehića, predstavlja neku vrst čitanke posljednjih desetak godina Avdićeva stihovnog rada.

Uvodeći u prozni tekst rimu kao stvaralački pogon i vezivno tkivo, Đurović uspeva da izgradi raskošnu asocijativnu tvorevinu. U prvom delu, po kom je cela knjiga i dobila ime, epizode iz biografije Duška Trifunovica vezuju se s biografijom autora, tragičnom biografijom Duškovog i autorovog zavičaja i bogatom i neiscrpnom biografijom svega postojećeg. U drugom delu knjige, višeznačno nazvanom Opsada grada Novog Sada, u kome autor na posredan nacin prati Duška Trifunovica u njegovoj izbeglickoj sudbini, rimovana proza ustupa mesto rimovanoj poeziji, a tragika nedavno minulog vremena stupa na scenu ruku pod ruku s viševekovnom tragicnom istorijom, tragičnom sadašnjošcu i – nažalost – buducnošcu koja teško da nece biti tragicna. U trećem delu nazvanom Šogorijom u širinu, rimovana proza ponovo stupa na scenu, a aktuelna konotacija teksta postaje za nijansu direktnija, ali zbog toga ništa manje snažna i duboka...

Uvodeći u prozni tekst rimu kao stvaralački pogon i vezivno tkivo, Đurović uspeva da izgradi raskošnu asocijativnu tvorevinu. U prvom delu, po kom je cela knjiga i dobila ime, epizode iz biografije Duška Trifunovica vezuju se s biografijom autora, tragičnom biografijom Duškovog i autorovog zavičaja i bogatom i neiscrpnom biografijom svega postojećeg. U drugom delu knjige, višeznačno nazvanom Opsada grada Novog Sada, u kome autor na posredan nacin prati Duška Trifunovica u njegovoj izbeglickoj sudbini, rimovana proza ustupa mesto rimovanoj poeziji, a tragika nedavno minulog vremena stupa na scenu ruku pod ruku s viševekovnom tragicnom istorijom, tragičnom sadašnjošcu i – nažalost – buducnošcu koja teško da nece biti tragicna. U trećem delu nazvanom Šogorijom u širinu, rimovana proza ponovo stupa na scenu, a aktuelna konotacija teksta postaje za nijansu direktnija, ali zbog toga ništa manje snažna i duboka...